به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ حذف زودهنگام تیم ملی آلمان از جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر نگاهها را به روند نزولی دو قدرت سنتی فوتبال اروپا جلب کرد؛ دو تیمی که سالها از مدعیان اصلی فتح جام جهانی بودند اما در سالهای اخیر نتوانستهاند انتظارات را برآورده کنند.
تیم ملی آلمان که با سابقهای درخشان وارد رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ شده بود، در مرحله یکشانزدهم نهایی برابر پاراگوئه شکست خورد و از دور مسابقات کنار رفت. این نتیجه در ادامه روندی قرار گرفت که از جام جهانی ۲۰۱۸ آغاز شده است.
آلمان در جام جهانی ۲۰۱۸ با وجود حضور در گروهی شامل سوئد، مکزیک و کره جنوبی، در مرحله گروهی حذف شد. چهار سال بعد نیز در جام جهانی ۲۰۲۲ با کسب تنها یک پیروزی برابر کاستاریکا و به دلیل تفاضل گل کمتر نسبت به اسپانیا از صعود بازماند.
در جام جهانی ۲۰۲۶ شرایط برای ژرمنها تا حدی بهتر پیش رفت و این تیم توانست از مرحله گروهی عبور کند، اما شکست مقابل پاراگوئه در نخستین مرحله حذفی، بار دیگر ضعف این تیم در بازگشت به دوران اوج را نمایان کرد.
در سوی دیگر، آلمان و ایتالیا به عنوان دو تیم پرافتخار قاره اروپا، سرنوشت متفاوت اما نگرانکنندهای را تجربه کردهاند. ایتالیا پس از قهرمانی سال ۲۰۰۶ هرگز نتوانسته جایگاه گذشته خود را بازیابد.
آتزوری در جامهای جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ در مرحله گروهی حذف شد و سپس سه دوره متوالی ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ را به طور کامل از دست داد. این اتفاق یکی از تلخترین دورههای تاریخ فوتبال این کشور محسوب میشود.
بررسی عملکرد سالهای اخیر نشان میدهد فاصله آلمان و ایتالیا با دوران طلایی خود بیشتر شده است. هر دو تیم برای بازگشت به سطح نخست فوتبال جهان نیازمند بازسازی فنی و برنامهریزی بلندمدت هستند.
- نویسنده : محمد مهدی فغانی
