به گزارش خبرگزاری ایپنا، گذر از «مدیریتِ دستوری» به «حکمرانیِ مردمنهاد»؛ این عصارهی جلسهی دوشنبه سیام تیرماه ۱۴۰۵ است که با حضور محمدامین توکلیزاده، معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران برگزار شد. در این نشست که با هدفِ هماهنگیِ «قرارگاه ایران پیروز» تشکیل شد، تأکید بر این بود که شهرداری تهران دیگر نه یک کارفرما، بلکه یک «پشتیبان» برای حرکتهای خودجوش اجتماعی است. از نگاه مدیریت شهری، در تهرانِ امروز، شبکههای مردمی (مساجد، هیئتها و گروههای جهادی) ظرفیتهای عظیمی هستند که فقط نیاز به حمایت و تسهیلگری دارند تا در ۱۹ محورِ عملیاتی، قد بکشند.
در نگاهِ مدیریتِ فعلی، پیوندِ میانِ ملت ایران و عراق در اربعینِ امسال، معنای عمیقتری یافته است. توکلیزاده با اشاره به تحولات اخیر منطقه و جنگ ۱۲ روزه، اربعینِ ۱۴۰۵ را نه یک سفر زیارتیِ معمولی، بلکه عرصهی نمایشِ «اخوتِ اسلامی» و «وحدتِ مقاومت» میداند. او معتقد است میزبانیِ کریمانهی مردم عراق در دورانِ سختِ جنگ، الگویی از «سبک زندگیِ خدمتمحور» ساخته که حالا باید در برنامهریزیهای فرهنگیِ اربعین، به عنوانِ اصلیترین محورِ قدردانی و همدلی، بازتاب یابد.
اما چه چیزی این جریانهای اجتماعی را متمایز میکند؟ معاون فرهنگی شهرداری تهران پاسخ میدهد: «خودجوش بودن و تکثر». از نظر او، اجتماعاتِ مردمیِ اخیر نه با بخشنامه شکل گرفتهاند و نه با دستور؛ بلکه حاصلِ یک «احساسِ مسئولیتِ جمعی» بودهاند که تنوعِ سلایق و دیدگاهها را در خود جای داده است. نکتهی ظریفی که در این میان جلب توجه میکند، نقشآفرینیِ پررنگِ بانوان در این حرکتهاست؛ واقعیتی که نشان میدهد بدنهی اجتماعیِ تهران، ظرفیتی زنده و مطالبهگر است که باید به ماهیتِ غیردولتیِ آن احترام گذاشت.
در همین راستا، شهرداری تهران نقشه راهِ جدیدی را ترسیم کرده است: مدیریتِ کارها تا سطحِ ناحیه بر عهده شهرداری و از آنجا به بعد، سکانداری با گروههای مردمی است. دستورالعملهای لازم برای تقویتِ این قرارگاهها ابلاغ شده و تمرکز بر این است که در حوزههای معیشت، نشاطِ اجتماعی و تابآوری، هر مجموعه متناسب با تخصصِ خود در میدان حاضر شود. این رویکرد، در واقع محصولِ همان تجربهی موفقی است که در ایامِ پرتنشِ جنگِ ۱۲ روزه به دست آمد؛ دورهای که ثابت کرد تهران با تقویتِ ظرفیتهای محلهمحور، میتواند در هر بحرانی، روی پایِ خود بایستد.
- نویسنده : ریحانه تقی یاری
