به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ امیر قلعهنویی در سالهای اخیر بارها با انتخابهای خود در کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران مورد انتقاد قرار گرفته است؛ انتخابهایی که بعضاً از سوی منتقدان با تردید مواجه شد، اما حالا مسیر حرفهای یکی از مربیان ایتالیایی که با تصمیم سرمربی تیم ملی به ایران آمد، بار دیگر نگاهها را به انتخابهای قلعهنویی معطوف کرده است.
آنتونیو گالیاردی، مربی ایتالیایی که با تصمیم امیر قلعهنویی به کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران اضافه شد، پیش از حضور در ایران سابقه فعالیت طولانی در ساختار فوتبال ایتالیا را داشت و در سالهای مختلف با مربیان سرشناسی همچون روبرتو مانچینی، آنتونیو کونته و آندرهآ پیرلو همکاری کرده بود. گالیاردی همچنین در دوران حضورش در تیم ملی ایتالیا در جمع اعضای فنی و تحلیلی این تیم فعالیت داشت و در مسیر قهرمانی ایتالیا در یورو ۲۰۲۰ نیز در ساختار فنی آتزوری حضور داشت.
انتخاب چنین مربیای از سوی قلعهنویی در زمان حضور او در تیم ملی ایران با واکنشهای متفاوتی همراه شد. بخشی از منتقدان نسبت به حضور مربی ایتالیایی در کادر فنی تیم ملی تردید داشتند و این پرسش را مطرح میکردند که چرا سرمربی تیم ملی باید سراغ چنین گزینهای برود. با این حال، سابقه گالیاردی نشان میداد که او با یکی از معتبرترین ساختارهای فنی فوتبال اروپا ارتباط داشته و تجربه همکاری با مربیانی را دارد که در بالاترین سطح فوتبال جهان فعالیت کردهاند.
گالیاردی پیش از حضور در ایران، سالها در تیم ملی ایتالیا به عنوان مسئول تحلیل بازی فعالیت کرده بود و در کنار روبرتو مانچینی نیز تجربه همکاری داشت. او همچنین در باشگاه یوونتوس در کنار آندرهآ پیرلو فعالیت کرد و بعدتر در فوتبال عربستان نیز با مانچینی همکاری داشت. همین سابقه باعث شد انتخاب او برای کادر فنی تیم ملی ایران، انتخابی متفاوت و مبتنی بر تجربه بینالمللی باشد.
حالا اتفاقات جدید در فوتبال ایتالیا بار دیگر این انتخاب را مورد توجه قرار داده است. فهرست فعلی کادر فنی تیم ملی ایتالیا به سرمربیگری روبرتو مانچینی، نام آنتونیو گالیاردی را نیز در میان اعضای فنی و تحلیلی خود دارد. این موضوع از یک منظر قابل توجه است؛ مربیای که قلعهنویی برای تقویت کادر فنی تیم ملی ایران انتخاب کرده بود، همچنان در ساختار فوتبال ملی ایتالیا و در کنار چهرههای بزرگ این فوتبال حضور دارد.
البته نباید این اتفاق را صرفاً به عنوان یک موفقیت شخصی برای قلعهنویی یا دلیلی قطعی برای اثبات درستی تمام تصمیمهای او تلقی کرد؛ اما بدون تردید میتوان آن را نشانهای قابل توجه از نگاه سرمربی تیم ملی به استفاده از دانش فنی بینالمللی دانست.
قلعهنویی زمانی که گالیاردی را به تیم ملی ایران آورد، در واقع سراغ مربیای رفت که سالها در فوتبال ایتالیا فعالیت کرده بود و تجربه کار در کنار مربیان بزرگی مانند مانچینی، کونته و پیرلو را داشت. چنین سابقهای نشان میدهد که انتخاب یک مربی خارجی الزاماً به معنای آوردن یک چهره ناشناخته به فوتبال ایران نیست، بلکه میتواند به معنای استفاده از فردی باشد که سالها در ساختار حرفهای فوتبال اروپا فعالیت کرده است.
از سوی دیگر، همکاری گالیاردی با مانچینی نیز اهمیت ویژهای دارد. مانچینی از مربیانی است که سابقه قهرمانی در یورو ۲۰۲۰ را با تیم ملی ایتالیا در کارنامه دارد و همکاری گالیاردی با او، بخشی از سابقه فنی این مربی ایتالیایی را شکل داده است. حضور دوباره گالیاردی در ساختار فنی ایتالیا در کنار مانچینی، این سابقه را بیش از گذشته مورد توجه قرار داده است.
به همین دلیل، شاید امروز بیش از هر زمان دیگری بتوان از منتقدان قلعهنویی خواست که انتخابهای سرمربی تیم ملی را فارغ از نگاههای شخصی و حاشیهای بررسی کنند. انتقاد از عملکرد هر مربی طبیعی است و هیچ سرمربیای نباید از نقد کارشناسی مصون باشد، اما تفاوت بزرگی میان نقد فنی و زیر سؤال بردن تمام تصمیمهای یک مربی وجود دارد.
امیر قلعهنویی در دوران حضورش روی نیمکت تیم ملی تصمیمهای مختلفی گرفته که برخی از آنها موافقان و مخالفان زیادی داشته است. انتخاب آنتونیو گالیاردی نیز یکی از همین تصمیمها بود؛ تصمیمی که حالا با توجه به ادامه فعالیت این مربی در ساختار فنی فوتبال ایتالیا، ارزش بررسی بیشتری پیدا کرده است.
در نهایت، فوتبال عرصه نتیجه و عملکرد است و هیچ انتخابی را نمیتوان تنها با رزومه یک مربی موفق یا نامهای بزرگ حاضر در کارنامه او قضاوت کرد. با این حال، وقتی انتخاب یک سرمربی با مسیر حرفهای یک مربی بینالمللی همخوان میشود، حداقل میتوان پذیرفت که تصمیم او برای استفاده از چنین نیرویی از ابتدا نیز بدون منطق نبوده است.
شاید پیام اصلی این اتفاق همین باشد؛ اینکه قبل از قضاوت درباره انتخابهای یک مربی، باید اجازه داد زمان و عملکرد، نتیجه تصمیم را مشخص کند. قلعهنویی نیز مانند هر سرمربی دیگری میتواند اشتباه کند، اما انتخاب گالیاردی نشان میدهد که او در مقطعی تلاش کرده از تجربه مربیانی استفاده کند که با فضای حرفهای فوتبال اروپا و تیم ملی ایتالیا آشنایی داشتهاند.
حالا باید دید در ادامه مسیر، سایر انتخابهای امیر قلعهنویی نیز چگونه خود را نشان خواهند داد و آیا سرمربی تیم ملی میتواند بار دیگر با یک تصمیم درست، منتقدانش را به تجدیدنظر در قضاوتهای خود وادار کند یا خیر.
- نویسنده : وحید فغانی
