به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ تیم ملی والیبال ایران در فینال بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ برابر ژاپن به میدان رفت و با نتیجه ۳ بر یک به پیروزی رسید تا عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را به دست آورد. در این مسابقه امین اسماعیل‌نژاد با ثبت ۲۲ پوئن، امتیازآورترین بازیکن ایران بود و تاتسونوری اوتسوکا نیز با ۲۴ پوئن، بیشترین امتیاز را در میان بازیکنان دو تیم به دست آورد.
عملکرد آماری دو تیم در پایان چهار ست، تصویر دقیقی از جریان مسابقه ارائه می‌دهد. ایران در مجموع ۹۸ امتیاز به دست آورد که بخش قابل توجهی از آن از حمله به دست آمد. ملی‌پوشان ایران ۵۹ پوئن از حمله ثبت کردند و در دفاع روی تور نیز ۱۱ امتیاز به دست آوردند. سهم سرویس از مجموع امتیازات ایران ۲ پوئن بود و ۲۶ امتیاز دیگر نیز در نتیجه اشتباهات بازیکنان ژاپن نصیب تیم ایران شد.
در سوی مقابل، ژاپن نیز با وجود شکست، آمار امتیازی نزدیکی به ایران داشت. تیم میزبان در مجموع چهار ست ۹۶ امتیاز کسب کرد که ۶۰ امتیاز آن از حمله به دست آمد. ژاپنی‌ها ۱۱ امتیاز نیز در دفاع روی تور ثبت کردند و ۵ پوئن مستقیم از سرویس به دست آوردند. ۲۰ امتیاز دیگر ژاپن نیز حاصل اشتباهات بازیکنان ایران بود.
مقایسه این اعداد نشان می‌دهد فاصله دو تیم از نظر مجموع امتیازات چندان زیاد نبود و تنها دو پوئن اختلاف در پایان مسابقه ثبت شد. با این حال، نحوه به دست آمدن امتیازات و عملکرد دو تیم در لحظات تعیین‌کننده باعث شد کفه ترازو به سود ایران سنگینی کند.
امین اسماعیل‌نژاد در این میان نقش مهمی در امتیازگیری ایران داشت. قطر پاسور تیم ملی با ۲۲ پوئن، بهترین امتیازآور ایران در فینال بود و در سمت دیگر، اوتسوکا با ۲۴ امتیاز توانست عنوان امتیازآورترین بازیکن مسابقه را به خود اختصاص دهد. فاصله دو امتیازی میان این دو بازیکن نیز نشان می‌دهد که اوتسوکا یکی از مهم‌ترین منابع امتیازگیری ژاپن در فینال بوده است.
آمار حمله دو تیم نیز بسیار نزدیک بود. ایران ۵۹ امتیاز از این بخش گرفت و ژاپن با ۶۰ امتیاز، تنها یک پوئن بیشتر از حریف خود در حمله به دست آورد. بنابراین قهرمانی ایران صرفا به برتری در فاز هجومی وابسته نبود و بخش‌های دیگری از بازی در تعیین نتیجه نهایی نقش داشتند.
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های آماری دو تیم در امتیازهایی بود که از اشتباهات حریف به دست آمد. ایران توانست ۲۶ پوئن از اشتباهات بازیکنان ژاپن کسب کند، در حالی که سهم ژاپن از اشتباهات ایران ۲۰ امتیاز بود. این اختلاف ۶ امتیازی در این بخش، در مسابقه‌ای که مجموع امتیازات دو تیم تنها دو پوئن اختلاف داشت، قابل توجه است.
در بخش دفاع روی تور نیز دو تیم عملکردی کاملا برابر داشتند. ایران و ژاپن هر کدام ۱۱ امتیاز از دفاع به دست آوردند و در این قسمت برتری آماری مشخصی میان دو تیم وجود نداشت. تفاوت اصلی در این بخش از بازی را باید در ترکیب سایر فاکتورهای امتیازگیری جست‌وجو کرد.
سرویس نیز یکی دیگر از بخش‌هایی بود که آمار آن به سود ژاپن ثبت شد. تیم میزبان ۵ پوئن مستقیم از سرویس گرفت، در حالی که ایران تنها ۲ امتیاز سرویس داشت. با این وجود، این برتری ژاپن در سرویس نتوانست برای این تیم نتیجه نهایی را تغییر دهد و ایران در پایان مسابقه جام قهرمانی را بالای سر برد.
در مجموع، آمار فینال نشان می‌دهد که مسابقه از نظر امتیازی بسیار نزدیک بوده است. ایران ۹۸ امتیاز و ژاپن ۹۶ امتیاز به دست آوردند و در سه بخش اصلی حمله، دفاع و سرویس نیز فاصله‌ها چندان زیاد نبود. در چنین شرایطی، مدیریت بهتر لحظات حساس و استفاده بیشتر از اشتباهات حریف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
اسماعیل‌نژاد نیز در چنین مسابقه‌ای توانست سهم قابل توجهی در امتیازگیری تیم ملی داشته باشد. ثبت ۲۲ پوئن توسط او باعث شد ایران در بخش امتیازآوری وابستگی خود را به یک بازیکن خاص محدود نکند و در کنار عملکرد سایر ملی‌پوشان، راه رسیدن به پیروزی را پیدا کند.
در طرف مقابل، اوتسوکا با ۲۴ پوئن بهترین عملکرد فردی را در فینال ثبت کرد، اما ۲۴ امتیاز او برای تغییر سرنوشت مسابقه کافی نبود. آمار کلی نیز نشان می‌دهد ژاپن با وجود امتیازگیری مناسب در حمله و سرویس، در استفاده از اشتباهات ایران فاصله شش امتیازی با حریف داشت.
در نهایت، ایران با ثبت ۹۸ امتیاز در چهار ست توانست ژاپن را شکست دهد و قهرمانی بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ را از آن خود کند. این پیروزی در شرایطی رقم خورد که دو تیم از نظر مجموع امتیازات فاصله بسیار کمی داشتند و همین موضوع ارزش عملکرد ایران در لحظات تعیین‌کننده فینال را بیشتر نشان می‌دهد.
- نویسنده : فرزانه فغانی
