به گزارش صد آنلاین به نقل ازتابناک، شاید بهتر باشد که ابتدا یک پرسش را مطرح کنیم؛ «کسی آخرین کار مؤثری که مهدی تاج برای فوتبال ایران انجام داده باشد به یاد دارد یا اینکه تصمیمی گرفته باشد و خروجی آن اثر مثبتی در روند فوتبال ایران بگذارد؟» پاسخ این پرسش را می‌توانید در بخش نظرات همین مطلب هم بنویسید، اما برویم سراغ آنچه این روزها رقم می‌خورد.
تیم ملی امید در بازی‌های آسیایی مثل همیشه ناکام بود، اما این بار ناکامی درجه بالاتری داشت و این تیم با هدایت حسین عبدی حتی توان صعود از مرحله گروهی را هم نداشت. اگرچه پر واضح بود که با این نتیجه هم هیچ تغییری در ساختار فدراسیون فوتبال رقم نخورد، اما تابناک در واکنش به بیانیه این فدراسیون پس از ناکامی امیدها که اشاره کرده بود به زودی تصمیمی شجاعانه اتخاذ خواهد شد در مطلبی با عنوان «تصمیم شجاعانه در فدراسیون فوتبال؛ مهدی تاج استعفا می‌دهد» اشاره کرد که شجاعانه‌ترین تصمیم استعفای مهدی تاج خواهد بود.
با تمام این اوصاف اما، مهدی تاج به جای اینکه یک بار برای همیشه تصمیم درست بگیرد و با ناکامی‌های پی‌درپی تیم‌های ملی در تمامی رده‌ها، بی نظمی در ساختار مسابقات باشگاهی، به هم ریختگی اقتصادی و مالی فدراسیون فوتبال و نبودن روزنه‌ای به سمت آینده، صندلی ریاست را رها کند و استعفا دهد، بازهم وعده داد. رئیس فدراسیون فوتبال که به طور معمول وعده‌هایش پوچ از آب در می‌آید، ضمن اعلام پذیرش استعفای حسین عبدی از سرمربیگری تیم ملی امید روز ۶ مهرماه در خصوص اینکه جانشین او خارجی است یا ایرانی، گفت: «ما خودمان را آماده می‌کنیم که تا در این دو روز، سرمربی جدید را معرفی کنیم و خودمان را برای رقابت‌های پیشرو آماده کنیم.».
بازهم پر واضح بود، مهدی تاج راست نمی‌گوید و قرار نیست که سرمربی تیم ملی امید دو روزه انتخاب شود؛ رئیس فدراسیون فوتبال پیش از این هم بارها وعده‌های پوچ داده بود، از جمله انتخاب سرمربی برای همین تیم ملی امید پیش از انتخاب حسین عبدی و امیدرضا روانخواه که مهلت انتخاب سرمربی این تیم هر بار تمدید می‌شد و آنقدر دیر تصمیم‌گیری صورت گرفت که به طور واضح بخشی از این ناکامی اخیر، مرتبط با تأخیر در تشکیل تیم امید بوده است. حالا هم ۶ روز از وعده ۲ روزه تاج گذشته و هیچ خبری از انتخاب سرمربی تیم ملی امید نیست.
البته بلاتکلیفی تیم ملی امید چیز جدیدی نیست؛ فقط هم همین موضوع نیست که در فدراسیون فوتبال با ایراد و البته تردید مواجه است. تیم ملی فوتبال کشورمان هم در شرایطی خود را آماده حضور در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ عربستان می‌کند که پس از ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا، در اولین دورهمی خود افتضاح به بار آورد. شکست ۳ بر یک مقابل ازبکستان و شکست ۲ بر صفر مقابل روسیه‌ای که همچنان تحریم است و ایران یکی از حریفان همیشگی‌اش در تحریم بوده، آنقدر ناامید کننده بود که حتی صدای امیر قلعه‌نویی هم درآمد. البته که سرمربی تیم ملی هم به جای اینکه با این افتضاح استعفا دهد و راهی خانه شود، اعلام کرد که تیم جدیدی می‌سازد؛ انگار که قلعه‌نویی با بچه طرف است که ۳ ماه مانده به شروع جام ملت‌ها وعده ساختن تیمی جدید می‌دهد، آن هم در شرایطی که از ۴ سال قبل هر بار وعده تغییر نسل و جوانگرایی داده، اما هنوز شجاع خلیل‌زاده، احسان حاج‌صفی، رامین رضاییان، مهدی طارمی، علیرضا بیرانوند، روزبه چشمی و... نفرات اصلی او به شمار می‌روند.
در این شرایط تأسف‌بار تیم ملی، انگار که مهدی تاج هم اولویت‌های دیگری دارد. در شرایطی که فیفا از مدت‌ها پیش تعیین کرده بود که فیفادی سپتامبر و اکتبر ادغام می‌شود و تیم‌های ملی در این اردو فرصت بیشتری داشتند و به جای آن فیفادی بعدی از تقویم حذف شده است، اما فدراسیون فوتبال فقط دو بازی دوستانه برای تیم ملی فراهم کرد و حداقل یک فرصت دیگر از تیم ملی برای کنار هم بازی کردن گرفته شد. عدم توانایی برای هماهنگی بازی‌های دوستانه اگر بی عرضگی نیست، چه نام دیگری می‌تواند داشته باشد؟ البته که با شرایط و البته نتایجی که در دو بازی مقابل ازبکستان و روسیه به وجود آمد، احتمالاً امیر قلعه‌نویی هم چندان تمایل نداشت یک بازی بیشتر انجام دهد تا دوباره شکست بخورد.
با این حال روال در فدراسیون فوتبال، به شکل دیگری پیش می‌رود. در فاصله سه ماه مانده به جام ملت‌های آسیا و البته فرصت کوتاه تیم ملی امید برای حضور در جام ملت‌های زیر ۲۳ سال که حکم انتخابی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را هم دارد، مهدی تاج ترجیح داده به جای تعیین تکلیف وضعیت این دو تیم، به دورهمی‌های دوستانه خود رسیدگی کند. بازگشت محمدرضا ساکت، یار غار و همیشگی مهدی تاج به ساختار فدراسیون فوتبال از آن دسته تصمیمات بوده که در این روزها اتخاذ شد و دبیرکل سابق فدراسیون فوتبال که با انواع احکام و محرومیت‌ها [و شاید به زور] از فوتبال کنار رفته بود، بار دیگر از رئیس فدراسیون فوتبال حکم گرفت. این بار ساکت به عنوان رئیس کمیته مجوز حرفه‌ای به فدراسیون فوتبال بازگشته تا در کنار مهدی تاج، مهدی محمدنبی، فریده شجاعی، حیدر بهاروند و ... گعده پیرمردها را تشکیل دهند.
طبیعتاً که موضوع حرفه‌ای شدن باشگاه‌ها و صدور مجوزهای آنها به صورت سالانه حائز اهمیت است، اما حتی این امور هم نیاز به فردی متخصص دارد. آن هم در شرایطی که محمدرضا ساکت حتی در زمان دبیرکل فدراسیون فوتبال هم با مشکلات قانونی از جمله مدرک تحصیلی و دانش انگلیسی مواجه بود و حالا باید بر ساختاری ریاست کند که نیازمند رابطه مستقیم و مستمر با AFC دارد. با این حال شاید مهم‌تر از موضوع حرفه‌ای‌سازی یا شاید ضروری‌تر از آن، رسیدگی به امور تیم‌های ملی باشد. مهد تاج در حالی که امیر قلعه‌نویی پس از جام جهانی مخالفان زیادی داشت، پای تمدید قرارداد او ایستاد که مشخص شده این تصمیم چقدر اشتباه بوده، اما با این حال به جای اتخاذ تصمیم شجاعانه و فوری در این مقطع، تصمیم گرفته تا ساکت را به فوتبال بازگرداند که مبادا یار قدیمی‌اش اندکی در خانه استراحت کند.
